نمادگرایی درادبیات عارفانه
20 بازدید
نقش: نویسنده
سال نشر: 00/0/0
وضعیت چاپ : چاپ نشده
نحوه تهیه : فردی
زبان : فارسی
چکیده: عاشق وعارف رسم متفاوت ازصنوف دیگردارد.یافته هاواذواق اودرطرازبرترازدیگران وممشای آن ازجنس دیگری است واین تفاوت عمیق ومعنی دارموجب گردیده برای بیان مقصود ازادبیات و خاص ومنحصر بفرد استفاده کند. روایت مواجهه با معشوق وبیان تجربه معنوی با روش معمول نه میسور ونه موجه است،لذا نمادگرایی وبکارگیری زبان رمزوکنایه ومجاز برای تبیین دریافتهای شهودی وذوقی ضروری است واین موجب بوجودآمدن منظومه وهندسه کلامی خاصی دربین عارفان سوخته دل وصوفیان شوریده حال شده است.اضلاع معرفتی ادبیات عرفانی دربسترتاریخی وبه مرورشکل گرفته است.جنس دریافتهای آنها وظرفیت مخاطبان درواژه گزینی دخیل بوده است.دراین مقاله تلاش شده است زبان نمادین واسرارآمیزعرفانی موردواکاوی قرارگیردوانتساب صفات نکوهیده وتردامنی به عارفان پاک باخته با محک نقد،راستی آزمایی گردد. واژگان کلیدی:عارف،عرفان،تصوف،نماد،شطح،طامات،اسرار